Enjoy Life

ក្មេងក្រោម 2000 បានមើលយល់😂
ជំនាន់នៅរៀនតែឈ្លើយជាមួយបងគឺបែបហ្នឹង

តោះបងប្អូនMMOដៃថ្មីចង់បានFollowនៅខាងក្រោម ជួយគ្នាទៅវិញទៅមក🥰❤️ឆាប់ ដល់គោលដៅទាំងអស់គ្នា🙏🇰🇭🤝

«ទីកន្លែងសម្រាប់អានសៀវភៅមិនខ្វះនោះទេ ឱ្យតែចិត្តយើងចង់អាន មិនថាជានៅបណ្ណាល័យ ហាងកាហ្វេ ឬសូម្បីតែនៅលើចិញ្ចើមផ្លូវបែបនេះ»

ឧបសគ្គនៃការអាន មិនមែនស្ថិតនៅលើកង្វះខាតទីកន្លែង ឬពេលវេលានោះទេ ប៉ុន្តែវាស្ថិតនៅលើកម្រិតនៃចំណង់ និងការតាំងចិត្តរបស់យើងផ្ទាល់។

កុំមានលេស៖ មនុស្សភាគច្រើនតែងតែរង់ចាំទាល់តែមានបរិយាកាសល្អឥតខ្ចោះ ដូចជាបន្ទប់ស្ងាត់ មានម៉ាស៊ីនត្រជាក់ ឬកៅអីទន់ៗ ទើបចាប់ផ្តើមបើកសៀវភៅអាន។ ប៉ុន្តែរូបភាពយុវតីម្នាក់នេះបានបង្ហាញថា បរិយាកាសខាងក្រៅគ្រាន់តែជាកត្តាបន្ទាប់បន្សំប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដែលចិត្តរបស់យើងមានការស្រេកឃ្លានចំណេះដឹង និងមានភាពវៃឆ្លាតក្នុងការទាញយកផលប្រយោជន៍ពីពេលវេលា ទោះបីជាអង្គុយនៅលើដី ឬចិញ្ចើមផ្លូវដែលមានមនុស្សដើរកាត់រញេរញ៉ៃ ក៏មិនអាចមកបំបែរអារម្មណ៍ស្រូបយកចំណេះដឹងពីទំព័រសៀវភៅបានដែរ។
ការបង្កើត «បណ្ណាល័យចល័ត» ផ្ទាល់ខ្លួន៖ នៅក្នុងសម័យកាលដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាផ្ដោតលើការរស់នៅយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់ គំនិតនៃការអានមិនគួរត្រូវបានកម្រិតត្រឹមតែនៅក្នុងអគារបណ្ណាល័យ ឬសាលារៀនទៀតឡើយ។ សៀវភៅមួយក្បាលនៅក្នុងកាតាប ប្រៀបដូចជាបណ្ណាល័យចល័តមួយដែលធ្វើដំណើរទៅតាមយើងគ្រប់ទីកន្លែង។ វារង់ចាំតែការបើកបង្ហាញនៅពេលយើងអង្គុយរង់ចាំឡានក្រុង ពេលសម្រាកពីការងារនៅក្នុងហាងកាហ្វេ ឬពេលមកអង្គុយស្រូបខ្យល់អាកាសនៅក្រោមម្លប់ឈើតាមសួនច្បារសាធារណៈ។

ទីកន្លែងដែលល្អបំផុតសម្រាប់ការអាន មិនមែនជាបន្ទប់ដែលស្ងាត់បំផុតនោះទេ ប៉ុន្តែជាកន្លែងដែលចិត្តរបស់យើងមានភាពស្ងប់ និងផ្ដោតអារម្មណ៍បានល្អបំផុត។ នៅពេលដែលយើងយល់ពីតម្លៃពិតប្រាកដនៃការអាន យើងនឹងលែងមើលឃើញ «ចិញ្ចើមផ្លូវ» ត្រឹមតែជាផ្លូវសម្រាប់ដើរទៀតហើយ ប៉ុន្តែវាអាចជាកន្លែងផ្ដល់ទស្សនទានថ្មីៗ ជាកន្លែងដែលយើងអាចសញ្ជឹងគិត និងជាទីតាំងដ៏សមរម្យមួយក្នុងការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពខួរក្បាលដោយគ្មានដែនកំណត់។ ទម្លាប់បែបនេះមិនត្រឹមតែជួយឱ្យយើងចំណេញពេលវេលាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាការបណ្ដុះវប្បធម៌នៃការរៀនសូត្រពេញមួយជីវិត (Lifelong Learning) ទោះស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈណាក៏ដោយ។

ការអាននៅគ្រប់ទីកន្លែងក៏អាចក្លាយជាការបំផុសគំនិតដល់អ្នកដទៃផងដែរ។ ពេលមនុស្សម្នាក់បើកសៀវភៅអាននៅក្នុងទីសាធារណៈ វាអាចជំរុញឱ្យអ្នកដែលឃើញមានអារម្មណ៍ចង់អានតាម ឬយ៉ាងហោចណាស់ចាប់ផ្ដើមគិតអំពីសារៈសំខាន់នៃការរៀនសូត្រ។ ទង្វើតូចមួយនេះអាចបង្កើតឥទ្ធិពលវិជ្ជមានដល់សហគមន៍ និងរួមចំណែកលើកកម្ពស់វប្បធម៌អាននៅក្នុងសង្គម។ ខ្ញុំនៅតែមានសុទិដ្ឋិនិយមយ៉ាងមុតមាំចំពោះយុវជនកម្ពុជា។ យុវជនរបស់យើងមានសមត្ថភាព មានភាពឆ្លាតវៃ និងមានឱកាសច្រើនជាងជំនាន់មុនក្នុងការស្វែងរកចំណេះដឹង។ អ្វីដែលសំខាន់ គឺការតាំងចិត្ត ការព្យាយាម និងការមិនបោះបង់ចោលគោលដៅរបស់ខ្លួន។

ត្រូវចងចាំថា អនាគតរបស់ប្រទេសជាតិ មិនស្ថិតនៅលើធនធានធម្មជាតិ ឬអគារខ្ពស់ៗតែមួយមុខនោះទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅលើគុណភាពមនុស្ស ជាពិសេសយុវជន។ ប្រទេសយើងនឹងរីកចម្រើន ខ្លាំងក្លា និងអាចប្រកួតប្រជែងជាមួយបណ្ដាប្រទេសនានាបាន លុះត្រាតែយុវជនគ្រប់រូបចូលរួមប្រឹងប្រែងទាំងអស់គ្នា បណ្ដុះចំណេះដឹង វិន័យ សីលធម៌ និងស្មារតីទទួលខុសត្រូវចំពោះសង្គម។

យេីងត្រូវលុបចោលផ្នត់គំនិត " កាន់សៀវភៅអានគេថាយេីងសុីជោរ ឬក៏ជាការសម្ដែង ឬអួតសម្ញែង ឬចង់ឱ្យចាប់អារម្មណ៍" ចេញពីខួរក្បាល ហេីយគួរពិចារណាថា បេីសិនជាយេីងខ្វល់ខ្លាចខ្មាស់គេ ឬបណ្ដោយឱ្យខ្លួនឯងល្ងង់មួយជីវិត។ ចូរកុំខ្លាចគេថាសម្ដែង ប៉ុន្តែត្រូវខ្លាចពេលខ្លួនឈប់បន្តរៀនដោយសារពាក្យអ្នកដទៃ ។

ផ្ដេីមចេញពីយេីងម្នាក់ដោយចាប់ផ្ដេីមបង្កេីតទម្លាប់អាន។