Małgorzata Nawacka

Fluor

Zarówno zbyt mała, jak i zbyt duża ilość tkanki tłuszczowej zaburza równowagę hormonalną, ale w inny sposób.

* Niedobór tkanki tłuszczowej prowadzi przede wszystkim do niedoboru energii i hormonów płciowych, co może skutkować zanikiem miesiączki, niepłodnością i utratą masy kostnej.
* Nadmiar tkanki tłuszczowej sprzyja nadmiernej produkcji estrogenów, insulinooporności, przewlekłemu stanowi zapalnemu, leptynooporności oraz zaburzeniom pracy jajników i metabolizmu.

Dlatego celem nie jest jak najniższy poziom tkanki tłuszczowej, lecz jej ilość odpowiednia dla wieku, stanu zdrowia i etapu życia. Taki poziom najlepiej wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu hormonalnego i całego organizmu.

Tak – określenie „soki to cukier w płynie” jest uproszczeniem, ale w wielu przypadkach dobrze oddaje ich wpływ na organizm.

Dlaczego?

* W szklance (250 ml) 100% soku owocowego znajduje się zwykle 20–30 g naturalnych cukrów, czyli około 5–7 łyżeczek.
* Podczas wyciskania owoców usuwa się większość błonnika, który w całym owocu spowalnia wchłanianie cukrów.
* 📈 Sok powoduje szybszy wzrost stężenia glukozy we krwi niż zjedzenie całego owocu.
* Do wypicia jednej szklanki soku potrzeba kilku owoców, które łatwo „wypić”, ale trudniej byłoby zjeść naraz.

Czy sok jest niezdrowy?

Nie można powiedzieć, że jest niezdrowy. Sok 100% dostarcza:

* witaminy (np. witaminę C),
* potas,
* związki roślinne, takie jak polifenole i karotenoidy (w zależności od rodzaju soku).

Jednak z punktu widzenia ilości cukrów i wpływu na sytość cały owoc jest lepszym wyborem niż sok.

Lepsze alternatywy

* Zjedz cały owoc zamiast wypijać sok.
* Jeśli pijesz sok, ogranicz porcję do około 150 ml i najlepiej wypij go podczas posiłku.
* Dobrym wyborem są także koktajle przygotowane z całych owoców i warzyw, ponieważ zachowują więcej błonnika niż wyciskane soki.

Nowości

https://www.facebook.com/share/v/18wJjYAHtp/?mibextid=wwXIfr

Nowości !!!

Barciak Bioinformacja

Arsen gromadzi się głównie w zewnętrznych warstwach ziarna – otrębach i zarodku. W przypadku ryżu brązowego te warstwy pozostają, natomiast podczas produkcji ryżu białego są usuwane. Dlatego:

* ryż brązowy może zawierać nawet 30–80% więcej arsenu niż biały (dokładna różnica zależy od kraju pochodzenia i odmiany),
* z kolei ryż brązowy ma więcej błonnika, witamin i składników mineralnych, więc nie można powiedzieć, że jest ogólnie “gorszy”. Trzeba po prostu uwzględnić kwestię arsenu.

Jak zmniejszyć ilość arsenu w ryżu?

Najskuteczniejsze metody to:

* dokładne płukanie ryżu przed gotowaniem,
* gotowanie w dużej ilości wody (około 6–10 części wody na 1 część ryżu),
* odlanie nadmiaru wody po ugotowaniu.

Taka metoda może zmniejszyć zawartość arsenu nawet o 40–60%, a w niektórych badaniach – przy specjalnych technikach gotowania – jeszcze bardziej.

Dlaczego arsen jest niebezpieczny?

Problem pojawia się przy długotrwałym narażeniu na arsen nieorganiczny.
Może on:

* zwiększać stres oksydacyjny,
* uszkadzać DNA,
* zaburzać działanie enzymów,
* sprzyjać rozwojowi niektórych nowotworów oraz chorób układu sercowo-naczyniowego.

Bakteria Bacillus cereus tworzy przetrwalniki (spory). Są one bardzo odporne na wysoką temperaturę.

Oznacza to, że:

* nawet prawidłowe ugotowanie ryżu zabija większość bakterii, ale przetrwalniki mogą przeżyć,
* jeśli ugotowany ryż pozostanie przez kilka godzin w temperaturze pokojowej, przetrwalniki zaczynają kiełkować,
* powstają żywe bakterie, które szybko się namnażają i mogą wytwarzać toksyny.

Najgroźniejsza jest tzw. toksyna wymiotna (cereulid). Jest wyjątkowo niebezpieczna, ponieważ:

* jest odporna na wysoką temperaturę,
* ponowne podgrzanie ryżu nie niszczy jej,
* dlatego nawet gorący, odgrzany ryż może wywołać zatrucie, jeśli toksyna zdążyła się wcześniej wytworzyć.

Jak prawidłowo postępować z ryżem?

Najbezpieczniej jest:

* po ugotowaniu nie pozostawiać go na blacie dłużej niż około 1 godzinę (a podczas upałów nawet krócej),
* możliwie szybko schłodzić,
* przechowywać w lodówce w temperaturze poniżej 5°C,
* spożyć w ciągu 1–2 dni,
* odgrzać tylko raz i do wysokiej temperatury.

Skrobia oporna może:

* obniżać poposiłkowy wzrost stężenia glukozy we krwi,
* zwiększać uczucie sytości,
* działać jak prebiotyk, wspierając mikrobiotę jelitową,
* sprzyjać produkcji krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych, zwłaszcza maślanu, który jest ważnym źródłem energii dla komórek jelita grubego.