Purebymie

Het antwoord is eenvoudig: voor mij horen ze samen!

Je kan jarenlang in therapie gaan, inzichten verzamelen en patronen leren herkennen. Maar als je lichaam bij elke maaltijd opnieuw onvoldoende bouwstoffen krijgt, je bloedsuiker blijft schommelen of je zenuwstelsel voortdurend onder druk staat, dan is het alsof je tegen de stroom in blijft zwemmen.

Andersom zie ik het ook.

Wanneer mensen hun voeding beginnen aanpassen, ontstaat er vaak meer rust in het lichaam. Er komt letterlijk ruimte. En precies in die ruimte komen soms gevoelens naar boven die jarenlang onderdrukt werden. Dat is vaak het moment waarop oude copingmechanismen weer aan de deur kloppen. Je grijpt opnieuw naar suiker, alcohol, eindeloos scrollen, overeten of altijd maar bezig blijven... niet omdat je gefaald hebt, maar omdat je zenuwstelsel probeert om met die nieuwe gevoelens om te gaan.

Daarom geloof ik niet in "alleen voeding" of "alleen therapie".

Voeding ondersteunt je zenuwstelsel. Somatische therapie helpt je lichaam om veilig te leren aanwezig zijn bij wat zich aandient.

Het ene zonder het andere voelt voor mij als de zon zonder de maan, eb zonder vloed of andersom...

Therapie is niet bedoeld om iemand te veranderen of te fixen.

Ik geloof dat we gaandeweg een manier mogen vinden om aanwezig te blijven bij alles wat het leven met zich meebrengt. Dat we opnieuw leren luisteren naar een diepere wijsheid die altijd al in ons aanwezig was, maar waar we vaak het contact mee verloren omdat het leven te overweldigend, te snel of te pijnlijk was.

Voor mij gaat herstel niet over een andere versie van jezelf worden.

Het gaat over thuiskomen IN jezelf. Je lichaam opnieuw leren vertrouwen. En de innerlijke wijsheid die er altijd al was, weer de ruimte geven om je richting te wijzen.

🍀 Dat is de plek waar voeding en somatisch werk elkaar voor mij ont-moeten.

Reik gerust uit als dit resoneert voor jou, je triggert of je graag eerst meer info wil. Sowieso heel welkom! Liefs, Mie 🍀

Vandaag word ik 50. Yep, je leest het goed! 😎

En mijn hart loopt een beetje over.

Door alle lieve berichtjes, wensen, knuffels en woorden die ik vandaag al mocht ontvangen, voel ik vooral één ding: dankbaarheid.

Dankbaar voor de mensen die mijn pad kruis(t)en. Sommigen wandel(d)en een hele tijd met me mee, anderen maar heel even. Van heel dichtbij of wat verder weg... ieder van jullie heeft op de één of andere manier mee vorm gegeven aan wie ik vandaag ben.

Ik merk dat er de laatste jaren iets veranderd is. Misschien word je inderdaad wat wijzer met de jaren? Of misschien kom je gewoon steeds een beetje dichter bij je eigen kern? Ik weet het niet helemaal zeker...

Wat ik wél weet, is dat ik op mijn vijftigste nog lang niet alles weet. En eerlijk gezegd vind ik dat helemaal niet erg. Op sociale media lijkt het soms alsof iedereen de antwoorden al gevonden heeft. Ik ben ze nog elke dag aan het ontdekken.

Tegelijkertijd ervaar ik wel steeds vaker iets wat ik vroeger minder kende: innerlijke rust. Niet omdat het leven eenvoudiger is geworden, maar omdat ik mezelf minder hoef te bewijzen en het leven meer mag ont- moeten zoals het zich aandient.

Wat een cadeau dat ik al 50 jaar op deze prachtige aardbol mag rondlopen. Dat ik mag leren, vallen, opstaan, liefhebben, verliezen, lachen, groeien... en vooral omringd mag zijn door zoveel warmte, liefde en vriendschap.

Oprecht merci.

Aan iedereen die, dichtbij of veraf, ooit een stukje met mij mee (ge)wandelt(d) (heeft.) ❤️

Op naar het volgende hoofdstuk. 😉
Liefs, Mie 🍀

"De buitenwereld dringt mijn binnenwereld binnen."

Die zin kwam langs in het boek dat ik momenteel lees: De Camino

De zomer voelt voor velen licht en zorgeloos. Maar ik merk dat deze periode mij elk jaar opnieuw uitnodigt om naar binnen te keren. De stad wordt stiller. Vrienden vertrekken op vakantie. De agenda vertraagt.

En elk jaar opnieuw raakt die stilte ergens iets ouds in mij.

Een vleugje heimwee.
Een gevoel van leegte.
En vaak ook gewoon iets wat zich niet meteen laat benoemen.

Vroeger dacht ik dat er dan iets mis was met mij. Nu weet ik dat mijn zenuwstelsel simpelweg reageert op wat er rondom mij verandert. De buitenwereld kan mijn binnenwereld raken. Niet omdat ik zwak ben, maar omdat mijn lichaam voortdurend in relatie staat met mijn omgeving.

Dat is ook waar Somatische Therapie over gaat.

Niet het gevoel wegduwen of analyseren, wel nieuwsgierig worden naar wat je lichaam vertelt. Zacht aanwezig blijven. Ruimte maken, zodat wat geraakt wordt niet langer alles hoeft over te nemen.

Misschien herken jij dat ook. Dat een seizoen, een geur, een lege straat of een afscheid plots iets in beweging zet wat veel ouder is dan vandaag.

Je hoeft dat niet alleen te dragen!

Voel je dat jouw lichaam telkens opnieuw overspoeld wordt door wat er in de buitenwereld gebeurt? Dan nodig ik je graag uit om samen te onderzoeken hoe je meer veiligheid en rust kunt vinden in jezelf.

💚 Je bent van harte welkom voor een somatische sessie. Stuur me gerust een bericht als je voelt dat dit resoneert.
Liefs, Mie 🍀

"Maar kan somatische therapie eigenlijk wel online?"
Die vraag krijg ik regelmatig. En het korte antwoord is: ja. Absoluut.

Somatische therapie draait niet om aanraking. Ze draait om contact. Contact met jezelf, met wat je lichaam vertelt en met wat er op dit moment aanwezig is. En dat in co-regulatie.

De vraag is vooral of jij je veilig genoeg voelt om te vertragen, te voelen en nieuwsgierig te worden naar wat er in jou leeft.

Sterker nog: veel mensen ervaren online sessies als extra ondersteunend. Je bent in je eigen vertrouwde omgeving, hoeft nadien niet meteen terug de drukte in en krijgt de ruimte om rustig na te voelen wat de sessie in beweging heeft gebracht.

Somatische therapie is geen techniek die "op" je wordt toegepast. Het is een proces waarin we samen onderzoeken wat jouw lichaam nodig heeft om meer veerkracht, regulatie en verbinding te ervaren.

Of dat nu in mijn praktijk is of via een scherm: jouw lichaam blijft dezelfde taal spreken.
En daar luisteren we samen naar. 🤍

Online betekent dus zeker niet minder diepgaand. Soms is het zelfs precies de omgeving waarin je lichaam zich veilig voelt om een eerste stap te zetten.

Je bent dus welkom, live én online!
Liefs, Mie 🍀