SoNich Salon

ម៉ូតក្រចកបែបនៅផ្ទះ

ប្រពន្ធមិនឈឺព្រោះប្ដីមានជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនទេ…
នាងឈឺព្រោះក្នុងជីវិតនោះ នាងមិនដឹងថាខ្លួនឯងឈរនៅត្រង់ណា

រឿងលុយ នាងមិនមានសិទ្ធិដឹង
រឿងបងប្អូន នាងមិនមានសិទ្ធិនិយាយ
រឿងធំៗ គេសម្រេចរួចហើយ ទើបនាងបានដឹង
តែពេលមានបញ្ហា មានបន្ទុក មានការលំបាក នាងត្រូវតែយល់ ព្រោះនាងជា “ប្រពន្ធ”

ចម្លែកណាស់…

ពេលត្រូវកាជួយ គេចាំបានថានាងជាប្រពន្ធ
តែពេលត្រូវការគោរពមតិនាង ប្រាប់នាង ឬរាប់នាងចូលក្នុងការសម្រេចចិត្តបែរជាក្លាយជា
«រឿងខ្ញុំ កុំចេះ»

ប្រពន្ធមិនចង់យកលុយអ្នកទេ
មិនចង់បំបែកអ្នកពីបងប្អូនទេ
មិនចង់គ្រប់គ្រងជីវិតអ្នកទេ

នាងគ្រាន់តែចង់មានអារម្មណ៍ថា ក្នុងចំណោមមនុស្សជាច្រើនក្នុងជីវិតអ្នក នាងក៏ជាមនុស្សសំខាន់ម្នាក់ដែលអ្នកគិតដល

នាងចង់ឲ្យអ្នកនិយាយថា
“ខ្ញុំចង់ពិភាក្សាជាមួយឯងសិន”

តែបើរាល់ការសម្រេចចិត្តរបស់អ្នក គ្មាននាង…
រាល់ផែនការរបស់អ្នក គ្មាននាង…
រាល់រឿងសំខាន់របស់អ្នក អ្នកដទៃដឹងមុននាង…

ថ្ងៃណាមួយនាងនឹងចាប់ផ្តើមសួរខ្លួនឯងថ
«តើខ្ញុំជាប្រពន្ធគាត់មែន ឬខ្ញុំគ្រាន់តែជាមនុស្សម្នាក់ដែលរស់នៅក្បែរគាត់?»

ហើយអ្វីដែលឈឺបំផុត មិនមែនការដែលនាងគ្មានសិទ្ធិដឹងរឿងមួយទេ
គឺការដែលមនុស្សដែលនាងគិតថាជាដៃគូជីវិត ធ្វើឲ្យនាងមានអារម្មណ៍ថា នាងមិនមានសិទ្ធិសូម្បីតែមានអារម្មណ៍ឈឺ។

នាងស្ងាត់—គេគិតថាអ្វីៗមិនអី

ដល់ថ្ងៃមួយ នាងលែងសួរ

មិនមែនព្រោះនាងទុកចិត្តជាងមុនទេ…
តែព្រោះនាងហត់នឹងការសុំកន្លែងក្នុងជីវិតមនុស្សម្នាក់ ដែលគួរតែទុកកន្លែងនោះឲ្យនាងតាំងពីថ្ងៃដែលគេហៅនាងថា «ប្រពន្ធ»

អាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលឯកោបំផុត មិនមែនជាអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលគ្មានមនុស្សនៅក្បែរទេ

វាគឺការមានប្ដីនៅក្បែរ… តែនៅតែមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនឯងកំពុងរស់ជីវិតម្នាក់ឯង

បើអ្នកចង់ឲ្យគ្រប់យ៉ាងនៅតែជា «របស់ខ្ញុំ»
ប្រហែលអ្នកគួរសួរខ្លួនឯងមុនថា…

ហេតុអ្វីអ្នកយកមនុស្សម្នាក់ចូលមកក្នុងជីវិត ហើយហៅនាងថា «ប្រពន្ធ» បើអ្នកមិនដែលមានបំណងបង្កើតពាក្យថា «របស់យើង» ជាមួយនាងផង? 💔