Eshqe beewafa

عاشق شدم و یار وفا دار ندیدم
دل بستم و دلدار فدا کار ندیدم

خون شد دل من تا که شدم عاشق رویش
بیمار شدم یار طلبگار ندیدم

هر صبح نشستم که ببینم گل رویش
صبح شام شد و صورت دلدار ندیدم

پیوسته جفا کرد سرم یار ستم گر
دیوانه شدم لیک پرستار ندیدم

غم خانه نمود بر دل تنگم خدایا
من سیر شدم لیک دیگر کار ندیدم

فرمان نیامد که شوم بی غم و بی درد
افسانه شدم قصه و اسرار ندیدم

شبها همه شب گریه نمودم پی دلبر
زولانه شدم حیف که من دار ندیدم

سنگدل بخدا رفت و مرا مانده تنها
مانندش قد و قامت و رخسار ندیدم

مجنون شدم تا که شدم عاشق خویش
مانند خودم عاشق و بیمار ندیدم

روزم بسرم شب شد و شبها همه دردست
مانند رفیع کس ره گرفتار ندیدم

بنده حسین محمدی✍

چــو زلفــان ســــیاه تـو فتـاده در برت گردم
خدا اینگونه میخواهد، که قربان سرت گردم

مثال نامهٔ عشقی که می‌بوسـی و می‌ترسـی
شود یکدم به آغوش و به زیر چادرت گردم

چه زیبا وچه با تمکین چه نازت پرورش داده
دلـم در هر زمـان خواهــد غلام مـادرت گردم

به دستانِ تو می‌بالد گلِ سرخِ سر ایوان
خدا خواهد که گلدانِ کنار بسترت گردم

زبس شوخ و دل آرایی مرا تشویش می‌گیرد
شــوم غـرق تـمنایـت، مبـــادا پرپرت گردم

سرانجامم چه خوش باشد به جنگ تن به تن با تو
بــرای فـتــح چشــمانـت شـهـید خــنجــرت گردم

سکوتت را تو هم بشکن که من هرگز نمی‌خواهم
بـه هنـــگام خــدا حـافـــظ کـــلام آخــرت گردم

همت عزیزی ۲/۲/۱۳۹۹

بس است هرچه زمین از من و تو بار کشید
چگـونه مـی‌شود از زندگــی کنــــار کشید؟

چقدر می‌شود آیا به روی این دیوار
به جای پنجره نقاشی بهار کشید؟

بـــرای دور زدن در مـــدار بــــی‌پــــایـــان
چقدر باید از این پای خسته کار کشید؟

گلایه از تو ندارم، چرا کــه آن نقاش
مرا پیاده کشید و تو را سوار کشید

حکایت من و تو داستان تکّه‌‌یخی‌ست
کـــه در برابر خورشید انتظــــار کشید

چگونه می‌شود از مردم خمار نگفت
ولی هزار رقــــم دیده خمار کشید؟

اگر بهشت برای من و تو است، چـــرا
پس از هبوط خدا دور آن حصار کشید؟

چرا هرآنچه هوس را اسیر کرد، امّا
برای تک‌تک‌شان نقشة فرار کشید؟

خدا نخست ســری زد بـــه جبّــــه ی منصور
سپس به دست خودش جبّه را به دار کشید

خودش به فطرت ابلیس سرکشی آموخت
و بعد نقطه ضعفــــی گرفت و جـــار کشید

غزل، قصیده اگر شد، مقصر آن دستی‌ست
کـــه طـــرح قصــــه ی ما را ادامه‌ دار کشید