Decontex Polska

🔬 𝗧𝗢 𝗡𝗜𝗘 𝗝𝗘𝗦𝗧 „𝗣𝗥𝗔𝗡𝗜𝗘 𝗪 𝗖𝗢₂”. 𝗧𝗢 𝗜𝗡𝗡𝗔 𝗙𝗜𝗭𝗬𝗞𝗔 𝗣𝗥𝗢𝗖𝗘𝗦𝗨.
Po ostatnich publikacjach otrzymaliśmy sporo pytań o różnice między technologiami opartymi na CO₂:
czym jest LCO₂,
czym jest scCO₂,
czy jedno zastępuje drugie,
i czy „czyszczenie CO₂” można porównywać do zwykłego prania.
To bardzo dobre pytania, bo w przestrzeni publicznej łatwo wszystko uprościć do jednego hasła:
„pranie w CO₂”.
Tyle że takie określenie jest nieprecyzyjne.
W Decontex Polska w Warszawie obecnie realizujemy usługę dekontaminacji ŚOI z wykorzystaniem technologii LCO₂, czyli procesu prowadzonego z udziałem dwutlenku węgla w stanie ciekłym.
Równolegle Decontex rozwija na rynku międzynarodowym kolejne konfiguracje technologii opartych na CO₂, w tym prezentowaną podczas INTERSCHUTZ 2026 technologię DECONTEX® scCO₂, wykorzystującą dwutlenek węgla w stanie nadkrytycznym.
Nie chodzi jednak o prosty podział na technologię „lepszą” i „gorszą”.
Kluczowe znaczenie ma nie sama nazwa stanu CO₂, ale cały zwalidowany proces:
➡️ kwalifikacja ŚOI,
➡️ parametry pracy,
➡️ kontrola medium procesowego,
➡️ oddziaływanie na określone grupy zanieczyszczeń,
➡️ wpływ na właściwości ochronne ubrania,
➡️ dokumentacja,
➡️ kontrola jakości po procesie.
Dlatego LCO₂ i scCO₂ należy rozumieć jako specjalistyczne technologie dekontaminacji w rodzinie procesów opartych na CO₂ — rozwijane po to, aby odpowiadać na ograniczenia klasycznego prania wodnego przy określonych rodzajach skażeń materiałowych.
Żeby dobrze zrozumieć, dlaczego to ma znaczenie, trzeba zejść głębiej niż tylko do poziomu „materiału”.

Ubranie specjalne strażaka nie jest jednolitą powierzchnią.
To złożony układ tekstylny i techniczny.
Pojedyncze włókna tworzą przędzę.
Z przędzy, poprzez odpowiedni splot, powstaje tkanina.
W innych warstwach ubrania mogą występować także dzianiny, włókniny, laminaty, membrany, taśmy, nici techniczne, szwy, rzepy i wzmocnienia.
Dopiero z tych elementów powstaje cały układ warstwowy ubrania specjalnego.
I właśnie na każdym z tych poziomów mogą gromadzić się zanieczyszczenia pożarowe.
Produkty spalania mogą osadzać się:
➡️ na powierzchni pojedynczych włókien,
➡️ w przestrzeniach między włóknami,
➡️ w przędzy,
➡️ w porach i strukturze splotu,
➡️ w strefach szwów, taśm i wzmocnień,
➡️ pomiędzy warstwami ubrania.
Dlatego skażenie ŚOI po pożarze nie zawsze jest problemem powierzchniowym.
Część zanieczyszczeń widać jako sadzę, pył lub ciemne zabrudzenie.
Ale część może być związana ze strukturą materiału i nie być widoczna gołym okiem.
To właśnie dlatego:
czystość wizualna ≠ czystość chemiczna

W klasycznym praniu wodnym głównym środowiskiem procesu jest woda, wspierana detergentem, temperaturą i oddziaływaniem mechanicznym.
Taki proces ma swoje miejsce w utrzymaniu ŚOI i jest potrzebny.
Ale nie każdy rodzaj zanieczyszczenia pożarowego zachowuje się jak zwykły brud eksploatacyjny.
Część związków ma charakter hydrofobowy, niskopolarny albo silnie związany ze strukturą tekstylną. Część może zatrzymywać się w miejscach trudno dostępnych dla rutynowych procesów wodnych.
Dlatego pytanie po pożarze nie powinno brzmieć wyłącznie:
czy ubranie wygląda na czyste?
Prawidłowe pytanie brzmi:
czy proces był adekwatny do rodzaju ekspozycji i do zanieczyszczeń, które mogły zatrzymać się w strukturze ŚOI?

W prezentowanym na Interschutz systemie DECONTEX® scCO₂ proces prowadzony jest przy konkretnych parametrach technologicznych:
➡️ temperatura procesu: 32°C
➡️ ciśnienie procesu: 150 bar
➡️ obieg CO₂: zamknięty
➡️ zużycie CO₂: ok. 5 kg na cykl
➡️ pojemność cyklu: do 12 kompletów EN 469 lub 10 kompletów NFPA
To są parametry instalacji procesowej, a nie zwykłej maszyny piorącej.
CO₂ w stanie nadkrytycznym nie zachowuje się jak klasyczny gaz i nie jest zwykłą cieczą. Tworzy środowisko procesowe o właściwościach innych niż woda, co ma znaczenie szczególnie przy wielowarstwowych ŚOI i zanieczyszczeniach trudnych do usunięcia metodami rutynowymi.
Dlatego technologii CO₂ nie powinno się opisywać jako „lepszego prania”.
To inna klasa procesu.
Proces oparty na kontroli:
ciśnienia,
temperatury,
czasu,
obiegu medium,
separacji zanieczyszczeń,
środków procesowych,
walidacji skuteczności.

Właśnie dlatego Decontex opisuje skuteczność procesu nie jako jeden efekt „wyprania”, ale jako kilka obszarów działania:
1️⃣ dekontaminacja chemiczna
2️⃣ dekontaminacja biologiczna
3️⃣ dekontaminacja fizyczna
4️⃣ odtworzenie hydro- i chemoodporności
To bardzo ważne rozróżnienie.
Pranie rutynowe ma swoje miejsce w systemie utrzymania ŚOI.
Ale dekontaminacja specjalistyczna ma inny cel: ograniczyć lub usunąć określone grupy skażeń, które mogą stanowić źródło dalszej ekspozycji strażaka.

Dlatego w higienie operacyjnej nie chodzi o proste pytanie:
„prać czy nie prać?”
Chodzi o właściwą kwalifikację:
➡️ co wydarzyło się z ubraniem,
➡️ na jakie środowisko było narażone,
➡️ czy mamy do czynienia z zabrudzeniem, czy skażeniem,
➡️ jaki proces jest adekwatny do rodzaju ekspozycji,
➡️ czy po procesie ŚOI nadal zachowują swoje właściwości ochronne.
Bo ubranie specjalne po pożarze nie zawsze potrzebuje tylko czyszczenia.
Czasami potrzebuje zwalidowanego procesu dekontaminacji, który działa głębiej niż poziom widocznego zabrudzenia.

Wspólny cel technologii Decontex pozostaje ten sam:
nie chodzi o „odświeżenie ubrania”.
Chodzi o ograniczanie wtórnej ekspozycji strażaka i zarządzanie ryzykiem zdrowotnym w całym cyklu życia ŚOI.
Technologia jest narzędziem.
Kwalifikacja jest decyzją.
Higiena operacyjna jest systemem.

Tomasz Krasowski
Decontex Polska

𝗛𝗶𝘀𝘁𝗼𝗿𝘆𝗰𝘇𝗻𝗮 𝗱𝗲𝗰𝘆𝘇𝗷𝗮 𝘄 𝗡𝗼𝗿𝘄𝗲𝗴𝗶𝗶. 𝗪𝗮ż𝗻𝘆 𝘀𝘆𝗴𝗻𝗮ł 𝗱𝗹𝗮 𝗯𝗲𝘇𝗽𝗶𝗲𝗰𝘇𝗲ń𝘀𝘁𝘄𝗮 𝘀𝘁𝗿𝗮ż𝗮𝗸ó𝘄🚒
Uznanie związku między służbą w straży pożarnej a ryzykiem chorób nowotworowych to nie tylko kwestia przepisów. To przede wszystkim wyraz odpowiedzialności państwa wobec tych, którzy przez lata chronili innych — także pamięć o osobach, które zapłaciły za tę służbę najwyższą cenę, oraz realna troska o zdrowie tych, którzy nadal pełnią służbę.
Dla Decontex Polska ten temat ma szczególne znaczenie, ponieważ pokazuje, że zdrowie strażaka musi być rozpatrywane systemowo — od ekspozycji podczas działań, przez postępowanie ze skażonymi ŚOI, ograniczanie wtórnego narażenia, dokumentowanie zdarzeń, aż po właściwe czyszczenie, dekontaminację i nadzór nad całym cyklem życia wyposażenia.
Po pożarze problemem nie jest wyłącznie zabrudzenie widoczne na odzieży ochronnej. Często znacznie poważniejsze jest skażenie chemiczne, którego nie widać gołym okiem, a które może pozostawać w strukturze ŚOI i stanowić źródło dalszej ekspozycji dla strażaka, załogi, jednostki oraz personelu obsługującego wyposażenie.
🛡️ Dlatego tak ważne jest, aby o higienie operacyjnej mówić nie jako o pojedynczym działaniu po akcji, ale jako o stałym elemencie bezpieczeństwa i profilaktyki zdrowotnej w straży pożarnej.
Wyrazy uznania dla norweskich strażaków, ich rodzin, organizacji i wszystkich osób, które przez lata konsekwentnie walczyły o uznanie tego problemu.
To ważny sygnał również dla innych krajów: ochrona zdrowia strażaka nie kończy się po zakończeniu działań. Zaczyna się od poważnego potraktowania ekspozycji zawodowej. 🧑‍🚒

https://www.facebook.com/BrannmennMotKreft/posts/pfbid0G8CHReCK2hRcLiLD14TfHnVaUdVyJyXGdDZTf4hE452BtxCAg84tURbcB7oShMXSl

𝗖𝘇𝘆 𝗧𝘄𝗼𝗷𝗮 𝗷𝗲𝗱𝗻𝗼𝘀𝘁𝗸𝗮 𝗺𝗮 𝘀𝘆𝘀𝘁𝗲𝗺 𝗵𝗶𝗴𝗶𝗲𝗻𝘆 𝗼𝗽𝗲𝗿𝗮𝗰𝘆𝗷𝗻𝗲𝗷, 𝗰𝘇𝘆 𝘁𝘆𝗹𝗸𝗼 𝗽𝗼𝗷𝗲𝗱𝘆𝗻𝗰𝘇𝗲 𝗱𝗼𝗯𝗿𝗲 𝗽𝗿𝗮𝗸𝘁𝘆𝗸𝗶? 🧩🚒
Po zakończeniu cyklu o sześciu etapach higieny operacyjnej strażaka warto zadać jedno bardzo praktyczne pytanie:
czy po działaniach wiemy dokładnie, jak postępować ze strażakiem po ekspozycji, skażonym sprzętem i ŚOI, które mogą dalej przenosić zanieczyszczenia?
Bo higiena operacyjna nie polega na jednym działaniu.
Nie wystarczy powiedzieć:
„trzeba się opłukać”,
„trzeba przewietrzyć ubranie”,
„trzeba je wyprać”,
„trzeba uważać”.
To są ważne elementy, ale same w sobie nie tworzą systemu.
System zaczyna się wtedy, gdy jednostka potrafi odpowiedzieć na kilka prostych pytań:
1️⃣ Czy po działaniach potrafimy odróżnić zabrudzenie od skażenia?
2️⃣ Czy wiemy, kiedy wystarczy czyszczenie rutynowe, a kiedy potrzebne jest czyszczenie zaawansowane lub dekontaminacja?
3️⃣ Czy skażone ŚOI są izolowane już na miejscu zdarzenia albo bezpośrednio po powrocie?
4️⃣ Czy kabina pojazdu jest chroniona przed wtórnym przenoszeniem zanieczyszczeń?
5️⃣ Czy w jednostce mamy realny podział na strefę czystą i brudną?
6️⃣ Czy ubrania specjalne po ekspozycji są kwalifikowane, a nie oceniane tylko „na oko”?
7️⃣ Czy dokumentujemy, co stało się z danym elementem ŚOI po działaniach?
8️⃣ Czy wiemy, kiedy odzież może wrócić do użytkowania, a kiedy powinna zostać wycofana?
9️⃣ Czy strażacy rozumieją, dlaczego to wszystko robimy?
🔟 Czy ktoś nadzoruje, czy zasady są rzeczywiście stosowane?

I właśnie tu pojawia się sedno sprawy.
Higiena operacyjna nie jest teorią.
To codzienna organizacja pracy po działaniach.
To droga skażenia od miejsca zdarzenia, przez pojazd, jednostkę, ŚOI, proces czyszczenia lub dekontaminacji, aż po decyzję o ponownym użyciu odzieży.
Dlatego tak ważne jest, aby nie mylić pojęć.
𝗖𝘇𝘆𝘀𝘇𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗲 𝗿𝘂𝘁𝘆𝗻𝗼𝘄𝗲 jest podstawą bieżącej higieny i utrzymania ŚOI w stanie użytkowym.
𝗗𝗲𝗸𝗼𝗻𝘁𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗰𝗷𝗮 ma inny cel — ograniczyć lub usunąć substancje niebezpieczne tak, aby zmniejszyć ryzyko dalszego narażenia.
W przypadku określonych grup zanieczyszczeń pożarowych szczególne znaczenie ma zwalidowany proces LCO₂. Nie jest to zwykłe „pranie inną metodą”, lecz proces czyszczenia zaawansowanego / dekontaminacji ukierunkowany na ograniczanie skażenia chemicznego ŚOI, przy zachowaniu kontroli nad parametrami procesu, kwalifikacją odzieży, dokumentacją i decyzją o dalszym użytkowaniu.
Ale nawet najlepsza technologia nie zastępuje systemu.
Proces LCO₂ ma największy sens wtedy, gdy jest właściwie osadzony w całym łańcuchu higieny operacyjnej: od rozpoznania ekspozycji, przez izolację i transport ŚOI, po kwalifikację, dekontaminację, kontrolę jakości i świadomą decyzję, czy odzież może wrócić do użytkowania.

Największy błąd?
Traktowanie higieny operacyjnej jako dodatku do działań.
A ona powinna być częścią działań — tak samo naturalną jak zabezpieczenie miejsca zdarzenia, praca w aparacie ochrony dróg oddechowych czy kontrola sprzętu po powrocie.
Bo skażenie nie kończy się wtedy, gdy kończy się akcja.
Czasem właśnie wtedy zaczyna się jego druga droga:
do kabiny pojazdu, do remizy, na skórę, do domu, do kolejnej zmiany.

Wniosek jest prosty:
Nie chodzi o to, żeby każda jednostka miała od razu idealny system.
Chodzi o to, żeby zacząć myśleć systemowo.
Od miejsca zdarzenia.
Przez transport.
Przez jednostkę.
Przez zarządzanie ŚOI.
Przez czyszczenie i dekontaminację.
Po szkolenie i nadzór.

Higiena operacyjna strażaka to nie moda.
To praktyczne zarządzanie ryzykiem zdrowotnym ratowników.
A skuteczność całego systemu zawsze zależy od najsłabszego elementu.

Tomasz Krasowski
Decontex Polska

𝗛𝗶𝗴𝗶𝗲𝗻𝗮 𝗼𝗽𝗲𝗿𝗮𝗰𝘆𝗷𝗻𝗮 𝘀𝘁𝗿𝗮𝘇̇𝗮𝗸𝗮 – 𝗲𝘁𝗮𝗽 𝟲: 𝘀𝘇𝗸𝗼𝗹𝗲𝗻𝗶𝗲 𝗶 𝗻𝗮𝗱𝘇𝗼́𝗿
Można mieć procedury.
Można mieć sprzęt.
Można mieć technologie.
Ale jeżeli strażacy nie wiedzą, dlaczego i kiedy je stosować — system nie działa.
Dlatego ostatni etap higieny operacyjnej jest jednym z najważniejszych:
👉 szkolenie i nadzór.
Dlaczego to właśnie tutaj wszystko się rozstrzyga?
Bo higiena operacyjna nie jest wyłącznie procedurą.
Jest zestawem decyzji podejmowanych w czasie rzeczywistym:
– na miejscu zdarzenia,
– w pojeździe,
– w jednostce,
– przy zarządzaniu ŚOI,
– przy czyszczeniu i dekontaminacji.
📣I każda z tych decyzji zależy od człowieka❗
Dlatego system działa tylko wtedy, gdy działa świadomość.
Największy problem w praktyce
Strażacy są dobrze przygotowani do rozpoznawania zagrożeń bezpośrednich związanych z działaniami ratowniczo-gaśniczymi, takich jak oddziaływanie ognia, wysokiej temperatury, dymu czy ryzyko zawalenia konstrukcji.
Znacznie słabiej rozumiane są mechanizmy ekspozycji wtórnej, czyli to, co dzieje się po zakończeniu działań:
– na odzieży i sprzęcie,
– w kabinie pojazdu,
– w jednostce,
– i poza nią.
A to właśnie ten obszar w dużym stopniu decyduje o długoterminowym ryzyku zdrowotnym.
Program szkoleniowy – co powinien obejmować?
1️⃣ Podstawy zagrożeń
– produkty spalania: WWA, SVOC, sadza, metale ciężkie,
– drogi ekspozycji: skóra, inhalacja, kontakt pośredni,
– mechanizmy transferu skażeń.
2️⃣ Łańcuch ekspozycji
miejsce zdarzenia → pojazd → jednostka → dom
– gdzie powstaje skażenie,
– gdzie się utrwala,
– gdzie się rozprzestrzenia.
3️⃣ Zasady operacyjne w praktyce
– dekontaminacja wstępna,
– zachowanie w kabinie pojazdu,
– izolowanie sprzętu,
– strefy czyste i brudne.
4️⃣ Zarządzanie ŚOI
– kwalifikacja po działaniach,
– rozróżnienie: zabrudzenie vs skażenie,
– decyzja: czyszczenie / dekontaminacja / wycofanie.
🛑Moduł ŚOI – fundament szkolenia, często pomijany
Nie da się mówić o higienie operacyjnej bez zrozumienia ŚOI.
W programie szkoleniowym powinny znaleźć się podstawowe, praktyczne elementy wiedzy o odzieży i sprzęcie ochronnym:
– jak zbudowane są ŚOI: warstwy, bariera wilgociowa, miejsca krytyczne,
– jakie są ich realne ograniczenia ochronne,
– w jaki sposób dochodzi do wnikania i akumulacji zanieczyszczeń,
– gdzie znajdują się najsłabsze punkty, np. interfejsy: szyja, rękawice, połączenia,
– dlaczego ŚOI po działaniach mogą być źródłem ekspozycji wtórnej.
Kluczowy wniosek:
ŚOI nie są szczelną barierą — są elementem wyposażenia, który również może ulegać skażeniu.
Dopiero zrozumienie tego faktu sprawia, że:
– dekontaminacja wstępna zaczyna mieć sens,
– zasady transportu przestają być „teorią”,
– decyzje o czyszczeniu i dekontaminacji stają się świadome.
5️⃣ Czyszczenie i dekontaminacja
– czym się różnią,
– kiedy stosować który proces,
– dlaczego „czyste ≠ bezpieczne”.
6️⃣ Błędy operacyjne i studia przypadków
– realne przykłady z jednostek,
– analiza błędów,
– wnioski praktyczne.
Jak powinno wyglądać dobre szkolenie?
Powinno być:
👉 krótkie, powtarzalne i praktyczne,
👉 osadzone w realiach jednostki,
👉 oparte na przykładach, nie samej teorii,
👉 powiązane z procedurami obowiązującymi w danej jednostce,
👉 regularnie przypominane i utrwalane.
Nadzór – brakujący element systemu
Szkolenie to jedno.
Ale bez nadzoru wszystko wraca do starych nawyków.
Dlatego system musi obejmować:
✅ wyznaczenie odpowiedzialności,
✅ kontrolę stosowania zasad w praktyce,
✅ weryfikację procesów, nie tylko zapisów,
✅ analizę błędów i zdarzeń,
✅ ciągłe doskonalenie.
Nadzór nie jest „kontrolą dla kontroli”.
Nadzór to utrzymanie standardu.
Najczęstszy błąd:
W wielu miejscach zakłada się, że:
„wszyscy wiedzą, jak to robić”.
A w praktyce:
każdy robi to trochę inaczej.
I właśnie w tym miejscu system się rozpada.
🧩 Wniosek systemowy
Higiena operacyjna nie działa dlatego, że jest opisana.
Działa dlatego, że jest rozumiana i stosowana.
To nie spisane procedury chronią strażaka.
Chroni go to, czy są one stosowane w praktyce.
Szkolenie i nadzór to etap, który spina wszystkie poprzednie:
– miejsce zdarzenia,
– transport,
– infrastruktura jednostki,
– zarządzanie ŚOI,
– czyszczenie i dekontaminację.
Bo dopiero tutaj system przestaje być teorią — i zaczyna działać w rzeczywistości. 🧩🚒
👉 To nie jest sześć oddzielnych etapów.
👉 To jeden system.
A jego skuteczność zawsze zależy od najsłabszego elementu.

Tomasz Krasowski
Decontex Polska

𝗜𝗡𝗧𝗘𝗥𝗦𝗖𝗛𝗨𝗧𝗭 𝟮𝟬𝟮𝟲 – 𝗰𝘇𝗮𝘀 𝗻𝗮 𝗸𝗿𝗼́𝘁𝗸𝗶𝗲 𝗽𝗼𝗱𝘀𝘂𝗺𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗲
🔎 INTERSCHUTZ 2026 bardzo wyraźnie pokazał, że higiena operacyjna strażaka staje się jednym z kluczowych obszarów nowoczesnej ochrony zdrowia w straży pożarnej.
Na wielu stoiskach można było zobaczyć rozwiązania dotyczące nie tylko samego czyszczenia ŚOI, ale całego procesu postępowania z wyposażeniem po działaniach: od wstępnej higieny na miejscu zdarzenia, przez bezpieczne pakowanie i transport skażonych elementów, po organizację strefy brudnej, czyszczenie, suszenie, impregnację, obsługę sprzętu ochrony dróg oddechowych oraz dokumentowanie całego procesu.
👨‍🚒 To bardzo ważny kierunek, ponieważ bezpieczeństwo strażaka nie kończy się w chwili zakończenia akcji. Skażone ŚOI mogą być źródłem wtórnej ekspozycji dla użytkownika, załogi samochodu, remizy oraz personelu zajmującego się obsługą wyposażenia.
Jednocześnie INTERSCHUTZ dobrze pokazał, że higiena operacyjna to system, a nie pojedyncze urządzenie czy pojedyncza czynność. Kluczowe znaczenie ma rozróżnienie między zabrudzeniem a skażeniem, między czyszczeniem rutynowym a dekontaminacją oraz między czystością wizualną a bezpieczeństwem chemicznym.
⚙️ W takim systemie każde rozwiązanie ma swoje miejsce: higiena na miejscu zdarzenia ogranicza rozprzestrzenianie zanieczyszczeń, odpowiednia logistyka zmniejsza ryzyko wtórnego skażenia, a zweryfikowana dekontaminacja zaawansowana pozwala przywracać ŚOI do bezpiecznego użytkowania po ekspozycji.
🙏 Dziękujemy wszystkim, którzy odwiedzili stoisko DECONTEX, zadawali pytania i rozmawiali z nami o przyszłości bezpiecznej obsługi strażackich ŚOI.
✅ Dla nas najważniejszy wniosek z INTERSCHUTZ 2026 jest jasny: przyszłość ochrony strażaka to nie tylko coraz lepsza odzież i sprzęt, ale również profesjonalny system kwalifikacji, czyszczenia, dekontaminacji, kontroli i dokumentowania ŚOI po działaniach.

𝐂𝐎₂ 𝐰 𝐬𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐧𝐚𝐝𝐤𝐫𝐲𝐭𝐲𝐜𝐳𝐧𝐲𝐦 (𝐬𝐜𝐂𝐎₂) — 𝐭𝐫𝐳𝐞𝐜𝐢 𝐞𝐭𝐚𝐩 𝐫𝐨𝐳𝐰𝐨𝐣𝐮 𝐭𝐞𝐜𝐡𝐧𝐨𝐥𝐨𝐠𝐢𝐢 𝐝𝐞𝐤𝐨𝐧𝐭𝐚𝐦𝐢𝐧𝐚𝐜𝐣𝐢 Ś𝐎𝐈 𝐬𝐭𝐫𝐚ż𝐚𝐤𝐚
Rozwiązanie prezentowane przez 𝐃𝐞𝐜𝐨𝐧𝐭𝐞𝐱 na targach Interschutz 2026 można uznać za ewenement na skalę światową. Firma rozwija technologię dekontaminacji ŚOI strażackich z wykorzystaniem CO₂ w stanie nadkrytycznym, wyznaczając nowy kierunek w podejściu do usuwania zanieczyszczeń z wielowarstwowej odzieży ochronnej.
To ważne, bo po działaniach liczy się nie tylko wygląd ubrania specjalnego. Czystość wizualna nie zawsze oznacza czystość chemiczną. Zanieczyszczenia mogą pozostawać głębiej — w tkaninie zewnętrznej, warstwach pośrednich, barierze wilgociowej i podszewce.
Dwutlenek węgla znamy zwykle jako gaz. W odpowiednich warunkach może występować jako ciecz, a po przekroczeniu punktu krytycznego przechodzi w stan nadkrytyczny. Wtedy nie jest już typową cieczą ani typowym gazem: może penetrować strukturę materiału, a jednocześnie rozpuszczać i transportować określone zanieczyszczenia jak gęste medium procesowe.
Właśnie dlatego CO₂ w stanie nadkrytycznym może mieć tak duże znaczenie dla ŚOI strażaka. W odpowiednio zaprojektowanym i zwalidowanym procesie może pomagać w wynoszeniu niewidocznych zanieczyszczeń chemicznych z wielowarstwowej odzieży ochronnej.
Technologię Decontex opartą na CO₂ w stanie nadkrytycznym można traktować jako trzecią generację rozwoju tej koncepcji — po wcześniejszych rozwiązaniach wykorzystujących ciekły CO₂.
Jej potencjalne przewagi nad drugą generacją to przede wszystkim:
• lepsza penetracja struktury wielowarstwowej ŚOI,
• większa sterowalność procesu przez ciśnienie i temperaturę,
• skuteczniejszy transport zanieczyszczeń z głębszych warstw materiału,
• dalsze ograniczanie wtórnej ekspozycji strażaka,
• rozwój w kierunku bardziej powtarzalnej i kontrolowanej dekontaminacji.
To pokazuje, że technologia CO₂ nie stoi w miejscu. Rozwija się od myślenia o samym „czyszczeniu ubrania” w stronę kontrolowanego procesu dekontaminacji, powiązanego z kwalifikacją ŚOI, dokumentacją, nadzorem i decyzją o bezpiecznym powrocie ubrania do użytkowania.
W higienie operacyjnej strażaka chodzi o przerwanie łańcucha wtórnej ekspozycji — od miejsca zdarzenia, przez transport i remizę, aż po ponowne użycie ŚOI.

Tomasz Krasowski
Decontex Polska

𝗪𝗔Ż𝗡𝗔 𝗜𝗡𝗙𝗢𝗥𝗠𝗔𝗖𝗝𝗔 — 𝗜𝗡𝗧𝗘𝗥𝗦𝗖𝗛𝗨𝗧𝗭 𝟮𝟬𝟮𝟲
Podczas targów INTERSCHUTZ firma DECONTEX oficjalnie zaprezentuje jedną z najbardziej zaawansowanych technologii dekontaminacji ŚOI na świecie.

Opracowany od podstaw przez zespół inżynierów DECONTEX, rewolucyjny system dekontaminacji z wykorzystaniem 𝗖𝗢₂ 𝘄 𝘀𝘁𝗮𝗻𝗶𝗲 𝗻𝗮𝗱𝗸𝗿𝘆𝘁𝘆𝗰𝘇𝗻𝘆𝗺 wyznacza nowy standard w zakresie utrzymania, czyszczenia i dekontaminacji środków ochrony indywidualnej strażaków.

Technologia umożliwia usuwanie zanieczyszczeń chemicznych, biologicznych oraz fizycznych z każdej warstwy wyposażenia ochronnego — nawet do 100% — bez negatywnego wpływu na właściwości ochronne, funkcjonalność oraz trwałość odzieży i ŚOI.

To rzeczywisty przełom w branży. Rozwiązanie wyjątkowe.

Poza zastosowaniami w straży pożarnej technologia ta może być wykorzystywana również w odniesieniu do ŚOI i odzieży ochronnej stosowanej w obronności, służbach mundurowych, ochronie zdrowia oraz przemyśle ciężkim.

Systemy będą udostępniane profesjonalnym usługodawcom w modelu operacyjnego wynajmu.

Serdecznie zapraszamy użytkowników końcowych, potencjalnych partnerów oraz usługodawców podczas targów INTERSCHUTZ:

Hala 14 — stoisko 120

Przyjdź, poznaj przyszłość dekontaminacji ŚOI… i wypij z nami belgijskie piwo.
https://www.facebook.com/decontexnv/posts/pfbid0RuXuq2taxao7utt7Xwm9fUtW3GX5pBE8i8uBc8ButxrTJiXt45s3UxKB6sAgmpHLl

BREAKING NEWS — INTERSCHUTZ 2026

DECONTEX will officially launch the world’s most advanced decontamination technology during INTERSCHUTZ.

Designed entirely from scratch by the DECONTEX engineering team, this revolutionary supercritical CO₂ decontamination system sets a completely new benchmark for firefighter PPE care.

The technology removes chemical, biological, and physical contamination from every layer of firefighter gear — up to 100% — without any negative impact on the protective performance, functionality, or lifespan of the garments and PPE.

A true industry breakthrough. UNIQUE.

Beyond firefighting applications, the technology is also applicable to PPE and protective garments used in defense, law enforcement, healthcare, and heavy industry.

The systems will be made available through an operational rental model for professional service providers.

We warmly welcome end users, potential new partners, and service providers during INTERSCHUTZ: Hall 14 – Stand J20

Come discover the future of PPE decontamination… and enjoy a Belgian beer with us.

🔶 𝗡𝗼𝘄𝘆 𝗿𝗼𝘇𝗱𝘇𝗶𝗮ł 𝗱𝗹𝗮 𝗗𝗲𝗰𝗼𝗻𝘁𝗲𝘅 𝗚𝗥𝗢𝗨𝗣
„Cleaner. Safer. Healthier.” („Czyściej. Bezpieczniej. Zdrowiej.”) to nie tylko hasło rebrandingowe. To bardzo trafne podsumowanie kierunku, w którym rozwija się dziś podejście do higieny operacyjnej strażaka i zarządzania ekspozycją na substancje niebezpieczne obecne w środowisku pożaru.

Czystość ŚOI nie powinna być rozumiana wyłącznie jako dobry wygląd odzieży po praniu. Kluczowe znaczenie ma cały system: kwalifikacja odzieży po działaniach, dobór właściwego procesu czyszczenia lub dekontaminacji, dokumentacja, kontrola jakości oraz decyzja, czy ŚOI mogą bezpiecznie wrócić do użytkowania.

🧩 Coraz większą rolę odgrywa również zgodność procesów z wymaganiami producentów ŚOI oraz normami dotyczącymi konserwacji i kontroli odzieży specjalnej. To właśnie powtarzalność i właściwa procedura decydują o skuteczności całego systemu higieny operacyjnej.

🛡️Dlatego coraz częściej mówimy nie tylko o czystej odzieży, ale o ograniczaniu wtórnej ekspozycji i realnym wpływie na bezpieczeństwo oraz zdrowie strażaków — także po zakończeniu działań.

Cieszymy się, że Decontex Polska jest częścią tego kierunku.

🔹 𝐍𝐨𝐰𝐚 𝐩𝐮𝐛𝐥𝐢𝐤𝐚𝐜𝐣𝐚 𝐧𝐚𝐮𝐤𝐨𝐰𝐚 𝐰 𝐒𝐚𝐟𝐞𝐭𝐲 & 𝐅𝐢𝐫𝐞 𝐓𝐞𝐜𝐡𝐧𝐨𝐥𝐨𝐠𝐲 / 𝐂𝐍𝐁𝐎𝐏-𝐏𝐈𝐁
Miło mi poinformować, że w recenzowanym czasopiśmie naukowym Safety & Fire Technology / CNBOP-PIB ukazał się mój artykuł:
„Higiena operacyjna strażaka jako system ograniczania wtórnej ekspozycji na substancje niebezpieczne obecne w środowisku pożaru – przegląd dowodów naukowych i dokumentów normatywnych”.

To publikacja, w której staram się uporządkować temat często omawiany fragmentarycznie: skażenie ŚOI, wtórna ekspozycja strażaków, transport zabrudzonej i skażonej odzieży, funkcjonowanie jednostki, czyszczenie, dekontaminacja, dokumentacja, szkolenie i nadzór.
🛑Najważniejszy wniosek jest prosty, ale bardzo istotny praktycznie: higiena operacyjna strażaka nie jest pojedynczym działaniem ani samym „praniem ubrania”❗
To system, który powinien obejmować cały cykl operacyjny — od miejsca zdarzenia, przez powrót do jednostki, aż po kwalifikację ŚOI, czyszczenie/dekontaminację i ponowne dopuszczenie do użytkowania.

W artykule odwołuję się do aktualnych dowodów naukowych oraz dokumentów normatywnych, w tym PN-EN 469, PN-EN ISO 13688, ISO 23616 i NFPA 1851.
Pojawia się również wątek zaawansowanych procesów dekontaminacji, w tym LCO₂. W mojej ocenie to właśnie ten etap może domykać system po stronie ŚOI: po odizolowaniu, transporcie i właściwej kwalifikacji ubrania daje możliwość przeprowadzenia kontrolowanego procesu ukierunkowanego na ograniczanie skażenia chemicznego, którego nie da się ocenić wyłącznie wzrokowo.

Dla mnie to ważna publikacja także dlatego, że kierunek ten od dłuższego czasu rozwijamy w Decontex Polska, korzystając z doświadczeń i zaplecza Decontex Holding. Chodzi nie tylko o czystość wizualną ŚOI, ale przede wszystkim o ograniczanie wtórnej ekspozycji i budowanie realnego systemu profilaktyki zdrowotnej w służbie.

Mam nadzieję, że ta publikacja będzie małym krokiem w stronę szerszej dyskusji o higienie operacyjnej strażaka w Polsce.
Zachęcam do lektury wszystkich, którzy zajmują się bezpieczeństwem strażaków, ŚOI, dekontaminacją, organizacją pracy jednostek oraz profilaktyką zdrowotną w PSP i OSP.
📌 Link do artykułu w komentarzu.

Tomasz Krasowski
Decontex Polska